Czy zajęcia logopedyczne muszą opierać się przede wszystkim na siedzeniu przy stoliku i wykonywaniu kolejnych ćwiczeń? Niekoniecznie. W pracy z dzieckiem warto wykorzystywać również ruch, rytm, muzykę, głos i aktywność słuchową – szczególnie wtedy, gdy tradycyjna forma ćwiczeń szybko przestaje być dla dziecka atrakcyjna.
Właśnie na takim połączeniu opiera się LOGOPEDIA PRO – LOGORYTMIKA – multimedialne narzędzie, które pozwala włączyć element muzyczno-ruchowy do profilaktyki i terapii logopedycznej. Program ten jest dostępny w naszej wypożyczani.
Nie tylko muzyka. To przede wszystkim praca nad tym, co potrzebne do mówienia
Mowa nie powstaje w oderwaniu od pozostałych funkcji. Dziecko podczas zajęć z wykorzystanie programu Logopedia Pro – Logorytmika uczy się słuchać, reagować, naśladować, synchronizować ruch z dźwiękiem, różnicować tempo i dynamikę oraz łączyć doświadczenia słuchowe, ruchowe i językowe.
Rytm pomaga uporządkować aktywność dziecka
Rytm jest czymś bardzo naturalnym dla dziecka. Klaskanie, tupanie, maszerowanie, powtarzanie sekwencji czy reagowanie na zmianę tempa angażują je w sposób zupełnie inny niż klasyczne ćwiczenia przy stoliku.
Dla terapeuty oznacza to możliwość pracy nad wieloma umiejętnościami podczas jednej aktywności:
• koncentracją uwagi,
• słuchaniem i reagowaniem na sygnał,
• pamięcią słuchową,
• koordynacją wzrokowo-słuchowo-ruchową,
• naśladowaniem,
• różnicowaniem tempa i natężenia dźwięku,
• planowaniem i kontrolowaniem ruchu,
• aktywnością głosową i językową.
Dziecko natomiast ma poczucie, że przede wszystkim uczestniczy w zabawie.
Dla kogo może być przydatna LOGORYTMIKA?
Program może znaleźć zastosowanie zarówno w profilaktyce, jak i terapii logopedycznej. Szczególnie dobrze sprawdzi się podczas pracy z dziećmi, które:
• są na etapie rozwijania mowy,
• mają opóźniony rozwój mowy,
• potrzebują stymulacji słuchowej,
• mają trudności z koncentracją i reagowaniem na polecenia,
• wymagają rozwijania koordynacji ruchowej i słuchowo-ruchowej,
• mają trudności w zakresie komunikacji,
• niechętnie podejmują tradycyjne ćwiczenia przy stoliku,
• potrzebują większej liczby doświadczeń związanych z rytmem, ruchem i dźwiękiem.
Program może być wykorzystywany zarówno podczas indywidualnej terapii, jak i zajęć prowadzonych w grupie – małej i dużej.
Co daje logopedzie?
LOGORYTMIKA nie narzuca jednego sposobu prowadzenia terapii. To terapeuta decyduje, które aktywności wykorzysta, jak długo będzie pracował nad danym zadaniem i w jaki sposób połączy je z aktualnymi celami terapeutycznymi dziecka.
Mikrofon, czyli dziecko nie jest tylko odbiorcą
Ważnym elementem zestawu jest profesjonalny mikrofon. Dzięki niemu można włączyć dziecko w aktywność głosową i sprawić, że jego własny głos stanie się częścią wykonywanego zadania. To szczególnie atrakcyjne dla dzieci, które lubią słuchać własnego głosu,
Od ruchu do komunikacji
Najciekawsze w logorytmice jest to, że można rozpocząć od bardzo prostego poziomu – ruchu i reakcji na dźwięk – a następnie stopniowo przechodzić do bardziej złożonych aktywności.
Dziecko najpierw słucha.
Potem reaguje.
Następnie zaczyna naśladować.
Później samo inicjuje działanie.
A kolejnym krokiem może być wykorzystanie głosu, sylab, słów i prostych wypowiedzi.
Właśnie dlatego LOGOPEDIA PRO – LOGORYTMIKA może być ciekawym uzupełnieniem warsztatu logopedy. Pozwala połączyć to, co dla dziecka naturalne i atrakcyjne – ruch, muzykę, rytm i zabawę – z celami, które terapeuta realizuje podczas zajęć.
SCENARIUSZ ZAJĘĆ LOGORYTMICZNYCH DLA GRUPY PRZEDSZKOLNEJ
Rytm, ruch i głos – zabawy logorytmiczne z wykorzystaniem programu LOGOPEDIA PRO – LOGORYTMIKA
Cele główne
- rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowej,
- doskonalenie koncentracji i uwagi słuchowej,
- rozwijanie umiejętności reagowania na sygnały dźwiękowe,
- rozwijanie poczucia rytmu i umiejętności odwzorowywania prostych sekwencji,
- wspieranie prawidłowej organizacji oddechu i aktywności głosowej,
- rozwijanie umiejętności naśladowania,
- stymulowanie rozwoju mowy poprzez ruch, rytm, muzykę i zabawę,
- integrowanie grupy poprzez wspólne działania.
Dziecko:
- reaguje ruchem na sygnał słuchowy,
- różnicuje tempo i natężenie dźwięku,
- naśladuje proste rytmy,
- koordynuje ruch z rytmem i muzyką,
- uczestniczy w zabawach naprzemiennych,
- podejmuje aktywność głosową,
- różnicuje głos cichy i głośny oraz krótki i długi,
- dzieli proste słowa na sylaby,
- współpracuje z grupą,
- respektuje sygnał „start” i „stop”.
Pomoce
- komputer / laptop,
- ekran lub tablica interaktywna,
- program LOGOPEDIA PRO – LOGORYTMIKA,
- mikrofon,
- głośniki,
- opcjonalnie: tamburyn, bębenek lub marakasy,
- kilka obrazków przedstawiających zwierzęta.
PRZEBIEG ZAJĘĆ
„Witamy się rytmem” – 5 minut
Dzieci stoją w kole.
Nauczyciel rozpoczyna prosty rytm, np.:
Dzieci powtarzają.
Następnie nauczyciel wprowadza kolejne układy:
klaśnięcie – klaśnięcie – tupnięcie
tupnięcie – klaśnięcie – pauza
Stopniowo rytmy stają się nieco bardziej złożone.
Na koniec nauczyciel mówi:
„Ruszaj się tak jak ja” – 6 minut
Nauczyciel uruchamia wybrane ćwiczenie ruchowe z programu LOGORYTMIKA.
Dzieci obserwują ekran i wykonują prezentowane ruchy.
Po pierwszym wykonaniu nauczyciel proponuje:
Następnie nauczyciel zatrzymuje program i wykorzystuje wybrane elementy bez ekranu.
Przykładowo:
- marsz,
- klaśnięcie,
- tupnięcie,
- obrót,
- zatrzymanie.
„Start – stop!” – 5 minut
Dzieci swobodnie poruszają się po sali.
Muzyka / sygnał:
stop → dzieci nieruchomieją
Po kilku powtórzeniach wprowadzamy kolejne zasady:
- jeden sygnał – klaśnięcie,
- dwa sygnały – tupnięcie,
- brak dźwięku – zatrzymanie.
Można wykorzystać wybrane fragmenty programu jako źródło sygnałów dźwiękowych.
Nauczyciel stopniowo zwiększa tempo.
„Echo” – 6 minut
Dzieci ponownie ustawiają się w kole.
Nauczyciel wykorzystuje program do prezentowania krótkich rytmów.
Po każdym rytmie mówi:
Dzieci powtarzają rytm poprzez:
- klaskanie,
- tupanie,
- uderzanie dłońmi o uda.
Przykład:
→ dzieci powtarzają.
klaśnięcie – tupnięcie – klaśnięcie
→ dzieci powtarzają.
Po kilku próbach nauczyciel zaprasza jedno dziecko do stworzenia rytmu. Cała grupa staje się „echem”.
„Głos ma różne możliwości” – 7 minut
Nauczyciel wprowadza mikrofon.
Najpierw sam demonstruje:
bardzo cicho.
Następnie:
głośniej.
Dzieci powtarzają bez mikrofonu.
Następnie nauczyciel proponuje zabawy:
Aaaaaaaa…
Krótki głos
A! A! A!
Cicho
aaaa…
Głośno
AAAA!
Można również wykorzystać proste samogłoski:
Dzieci powtarzają je w rytmie.
Mikrofon może otrzymać jedno dziecko, które wypowiada dźwięk, a cała grupa odpowiada.
Ważne: mikrofon powinien być elementem aktywizującym, a nie główną atrakcją. W dużej grupie warto ograniczyć liczbę dzieci korzystających z niego bezpośrednio.
„Rytm słowa” – 7 minut
Nauczyciel pokazuje dzieciom obrazki, np.:
Dzieci klaszczą tyle razy, ile sylab słyszą:
KO-TEK → 👏 👏
BA-NA-N → 👏 👏 👏
SA-MO-LOT → 👏 👏 👏
Można wykorzystać słowa związane z tematyką wybranego ćwiczenia z programu.
Następnie nauczyciel włącza fragment LOGORYTMIKI i próbuje połączyć rytm z wypowiadaniem słów.
Na koniec dzieci mogą samodzielnie zaproponować słowo do podziału na sylaby.
„Zwierzęta też mają swój rytm” – 5 minut
Nauczyciel pokazuje obrazek zwierzęcia.
Dzieci naśladują jego sposób poruszania się oraz wydawany dźwięk.
Przykłady:
kot: miau
krowa: muu
kaczka: kwa-kwa
żaba: kum-kum
Nauczyciel łączy dźwięk z rytmem:
Muu – muu – muu → 👏 👏 👏
Następnie można wykorzystać mikrofon jako „mikrofon zwierząt” – jedno dziecko wykonuje dźwięk, a cała grupa powtarza.
„Orkiestra rytmiczna” – 3 minuty
Dzieci dzielą się na trzy zespoły.
II grupa: tupie.
III grupa: uderza dłońmi o uda.
Nauczyciel dyryguje:
Na zakończenie wszyscy wykonują jeden wspólny rytm.
Wyciszenie – 1 minuta
Dzieci siadają lub kładą się na dywanie.
Nauczyciel włącza spokojny fragment muzyczny.
Dzieci wykonują kilka spokojnych, głębokich wdechów i swobodnych wydechów.
Na zakończenie nauczyciel mówi:
PODSUMOWANIE
Po zajęciach nauczyciel może krótko zaobserwować:
- Czy dziecko reagowało na sygnały dźwiękowe?
- Czy potrafiło zatrzymać ruch na sygnał?
- Czy naśladowało proste rytmy?
- Czy utrzymywało uwagę podczas aktywności?
- Czy podejmowało aktywność głosową?
- Czy różnicowało „głośno–cicho” i „długo–krótko”?
- Czy potrafiło podzielić proste słowo na sylaby?
- Czy uczestniczyło we wspólnej aktywności?




